http://www.bahar-m.com/ en-us ailin200020002000@yahoo.com Sun, 28 Feb 2010 23:57:20 +0330 http://www.bahar-m.com/agness/archives/000619.php از کی بود که زمان اینقدر سریع گذشت؟ از خرداد؟ نه؛ اردیبهشت بود که پر از حس‌های خوب بودیم. همه در کنار هم. یک جور شادی خواستنی. بعد گذشت و گذشت، نفهمیدیم کی خرداد شد و مرداد و اشک‌ها و... http://www.bahar-m.com/agness/archives/000618.php مثل زنی‌ست که هر روز می‌خواهند به صلیب‌اش بکشند، نمی‌کشند و به بازی‌اش می‌گیرند. مستاصل است. مثل باد و گاهی هم‌چون نسیم؛ «راحیل» همیشه در حرکت است. طاقت ماندن ندارد، نای رفتنِ تا وصال را هم. تاب تحمل‌اش از کف... http://www.bahar-m.com/agness/archives/000617.php یک روزهایی هست در زندگی‌ات که باید محکم بکوبی روی دگمه پاز. حالا فرقی نمی‌کند علت‌اش کاملا خودخواسته باشد یا ناخواسته و مثلا به ضرورت یک بیماری. بعد با همان ریتم زیبای موسیقی You Mean Everything To Me به پشت... http://www.bahar-m.com/agness/archives/000616.php تا به حال به این کثافتی زندگی نکرده‌ام؛ گاز استریل را بگذاری جای دندان عقلی که دیگر نیست، خون‌ها را مدام قورت دهی تا 20 ساعت بعدش که خونریزی تازه بند بیاید و گاز همچنان در دهانت باشد... http://www.bahar-m.com/agness/archives/000615.php دست‌‌ها نشان‌های بی‌بدیل آدم‌هایند. نه نقابی دارند و نه غل و غشی. گاهی پر از احساس می‌شوند و مهربان و گاهی بدخلق؛ گاه شادی می‌آفرینند و گاه محزون و کسالت‌بار می‌شوند. بی‌قراری می‌کنند، دُردانگی می‌کنند، همراه موسیقی دلخواه‌شان زمزمه می‌کنند،... http://www.bahar-m.com/agness/archives/000614.php کیکاووس یاکیده؛ شاعر عاشق، خالق کولی‌ها. شعرهایت مثل آب است، آب روان، زلال، شفاف. که مدام دوست داری بنوشی‌شان به سلامتی بانویت، بنوشی و مست شوی، بنوشی و هوایی شوی. باز هم بنویس، باز هم شعرها را با صدای زیبایت... http://www.bahar-m.com/agness/archives/000613.php اصلا این روزهای پر از سوتی و طنز موقعیت را عشق است!... http://www.bahar-m.com/agness/archives/000612.php این روزها مردم قیمت هر چیزی را می‌دانند و ارزش هیچ چیز را نمی‌دانند. اسکار وایلد... http://www.bahar-m.com/agness/archives/000611.php گاهی که رویاها و خیال‌ها سرریز می‌کنند، به یاد دیگری‌ای می‌افتم که نیست، که بالاخره کجا برای اولین بار می‌بینمش، چه بویی دارد، چشمانش آدم را به کجا می‌برد و... . بعد بلافاصله رویاها را پس می‌زنم و نهیبی بر... http://www.bahar-m.com/agness/archives/000610.php + هر ماه می‌روم مغازه همیشگی تا ببینم عطر جدید چه آورده. برایم تسترها را ردیف می‌کند. تا مسیر خانه یکی‌یکی بوی‌شان می‌کنم تا شخصیت‌شان را کشف کنم و رنگ‌شان را. بعد فکر می‌کنم این آقا و خانم فروشنده باید... http://www.bahar-m.com/agness/archives/000609.php وقتی می‌شنوم رفته ، قاعدتا باید یاد کتاب‌هایش بیفتم، کتابی که بیشتر از همه گل کرده، جمله‌هایش، بی‌قیدی شخصیت‌اش و چه و چه! اما نه، بیشتر خبرنگاران حریص دور و برش یادم می‌آیند که مدام می‌‌خواستند در زندگی‌اش فضولی کنند،... http://www.bahar-m.com/agness/archives/000608.php دارم فکر می‌کنم بعد از این همه مدت بیایم اینجا چه بگویم. نوشتن یادم رفته، 3-4 هفته‌ای‌ست که هیچ مجله‌ای نخوانده‌ام و کتابی و روزنامه‌ای و وبلاگی. دوست دارم آهنگین بنویسم، نمی‌شود، نمی‌توانم. لیست خرید کتاب‌ها و موسیقی‌های موردعلاقه‌ام را... http://www.bahar-m.com/agness/archives/000607.php امشب میان این همه سرشلوغی کار و دانشگاه، میان خفگی مفرطی که در وبلاگ مقدار کم‌اش را می‌بینید، میان این همه دلمردگی‌ جامعه، یاد هزارتو افتادم: هزارتوی‌مان. و چند خطی که در پروفایل‌ام نوشته‌ام: «بازی غریبی‌ست نوشتن. گاه اندوهی می‌آید... http://www.bahar-m.com/agness/archives/000606.php 1. روزی به شهر زادگاهم سفر می‌کنم و هیجان‌زده به دنبال مدرسه دوران ابتدایی‌ام می‌گردم. مدرسه تقریبا در آستانه ورودی شهر واقع شده بود. از پلیس راه که می‌گذری، بعد از گذشتن از خانه‌های سازمانی و پل شهر صنعتی به... http://www.bahar-m.com/agness/archives/000605.php مردم دیگر وجود ندارند، یا هنوز وجود ندارند... مردم گم شده‌‌اند. ژیل دولوز...