سلام. چطوری؟ خوبی؟ ممنون و متشکرانگیزناکم از احوال پرسیت. راستی خیلی کم پیدایی؟ ؛)

سلام! ممنون از مقایسه ی این دو تا با هم ولی با یک چیز مخالف ام. میرا راجع به سیستم بیمار است که آدم ها را از هویت تهی می کند ولی داگ ویل درباره ی آدم های متظاهر و بیمار است. این دو تا خیلی با هم فرق دارند. برای همین است که دیوارها آن طوری اند. دولت دیوارها را شفاف کرده ولی در داگ ویل دیواری وجود ندارد. استعاره ای از بی تفاوتی و بی اعتنایی مردم به اتفاقات اطراف و خودخواهی اشان. وگرنه حتی گریس که قربانی است آن سوی دیوار را نمی تواند ببیند...

هردو رو خیلی دوست دارم..خیلی زیاد...هر دو با اون طرح از بین بردن حریم های شخصی با دیوارهای شیشه ای...ممنون از نوشتت