بارکُد

بی‌آنکه کمی درگیر خیالات شوم، دنیا را غرق ِ در انسان‌های بارکُدی می‌بینم: کارت‌های اعتباری، کد اشتراک‌های آژانس‌ها و رستوران‌ها، کارت‌های حضور و غیاب و ... در نهایت کد ملی: یک دارایی مشترک و بی‌بدیل. طرح هویت انسان‌ها با شماره‌هایی مدرج و انحصاری، وضعیتی که هر کس و هر چیز یک شماره سریال دارد، انسان‌های یک‌بعدی، رقمی، انسان‌هایی که می‌توانند جعل شوند، انسان‌های ناپایدار با خودهایی به حاشیه رفته، انسان‌هایی انضمامی، وضعیتی که اندرسون برای آن از استعاره‌ی «خانه‌ی شیشه‌ای» استفاده می‌کند.