حجاب نمره ای!

عجیبه، امتحانی که فکر می کردم خوب داده باشم پایینترین نمره ی کلاس شدم.بعد از کلی پرس و جو فهمیدم که حجاب داشتن هم نوعی فعالیت کلاسی محسوب می شده! باورش برام سخته. اگر استاد مربوطه می گفتند که چادری بودن نمره داره،یه فکری به حال خودم می کردم.مثل اینکه اون بیانیه ای که بسیجیهای دانشکده نوشته اند به طور پنهان و به تدریج داره کار خودش رو می کنه.وقتی اونها به رئیس دانشکده ایراد گرفتند، اساتید محترم هم یه کمی به خودشون اومدند.حسابشو بکنین استادی که توی ماه رمضان یادشون می ره خلال دندان رو از دهانشون بیرون بیارن و همیشه مثالهای درسی شان از مدل آرایش و نوع لباس زنان است _ و انصافاً که از زنان هم بیشتر اطلاعات دارن _ یه دفعه تغییر رویه می دن و می گن خانمهای محجبه و چادری پاک و معصوم اند و کلی تحویلشون می گیرن و نوع مثالها هم تغییر می کنه.وقت انتخاب واحد هم که میرسه،آدم دلش می خواد پسر باشه که خانمهای آموزش یه کم دمش رو ببینن و تحویلش بگیرن. چه دنیایی شده! حالا می فهمم حرف استاد خالقی رو که می گفتند:"واقعاً دلم به حالتون  می سوزه، با چه دل خوشی اومدین این رشته، با چه امیدی؛کسی که میاد اینجا فقط باید برای دل خودش اومده باشه." و من هم چقدر به خودم افتخار می کردم که از رشته ی مهندسی کشاورزی انصراف دادم و اومدم رشته ی ارتباطات. الآن هم راضیم، فقط این مسائل هر روز مثل پتک می خوره توی سرم.اینجا هر کسی باید به فکر خودش باشه، پارتی نداشته باشی،چاپلوسی بلد نباشی پرت میشی بیرون. یادم باشه که من حجاب ندارم پس دل هم ندارم.