شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« نامه نهم؛ خیالِ عاشقی | Main | عاشقانه‌ی آزار »

May 5, 2013 07:18 PM
شیراز

همینطور که داشته روی سنگ‌فرش‌های باغ ارم راه می‌رفته، صدایی در سرش پیچیده که به جای «مست‌ات می‌کند اندوه»، از مستی عطر بهارنارنج بگو که آرامشِ تمام است. انگار که قرن‌ها پیش پیامبری آمده بوده با معجزه‌ی بهارنارنج. شب‌ها دست می‌کشیده روی تن شهر، صبح‌ها عطر بهارنارنج پخش می‌شده در کوچه‌ها و مردمان مستِ سرخوشی می‌شدند.