شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« عاشقی در خفا | Main | نامه پنجم؛ رویاکُشی »

January 25, 2013 12:03 PM
تبانی

در وجود هر زن یک انفرادی ساخته شده. اتاقکی به غایت کوچک، به غایت سرد، به غایت تاریک. زن در آن مچاله می‌شود. یخ می‌زند. تهی می‌شود ذهنش. اشک می‌ریزد. درد می‌کشد. بعد وجودِ یخ زده‌اش را جمع و جور می‌کند. ذهنِ تهی‌شده‌اش را بیدار می‌کند. می‌زند بیرون. و تو چه دانی، یک زن چگونه در انفرادیِ همیشه همراهش زنده می‌ماند؟ و چگونه هر بار پنهان می‌کند آن را؟




نظرها:

اگنس،
در همین لحظه همین ثانیه زنی هستم که وصفش کردی


Posted by: masy on January 31, 2013 05:13 PM


این حس همه زنان زمین هست... کشف بزرگی است..


Posted by: مهتا on February 7, 2013 02:10 PM


ارسال نظر:

Name:


Email:


Website:


Comment:



Remember info?