شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« عشقی که واژه می‌آفریند | Main | اشارت‌های تنهایی – 19 »

July 15, 2012 10:01 PM
دنیای نام‌ها ـ 9

هر نامی که خلق می‌شود، برای خودش هویتی دارد. حروفی که کنار هم نشسته، به هدفی و به معنایی انتخاب شده. آهنگ نام، آهنگ حروف، موسیقیِ کلمه‌ای که «نام» می‌شود، فکری بُرده و زمانی گرفته از خالق‌اش. همین نام‌ها که بی‌خیال از کنارشان رد می‌شوید و بی‌تفکر، آن را خلع ید می‌کنید، همین نام‌ها که بی‌اعتنایید به معنای‌اش و معدوم‌اش می‌کنید؛ همین نام‌ها کم‌کم کسالت‌بار می‌شوند وقتی هویت خود را نیمه می‌بینند. حزن است که از نام‌ها می‌بارد وقتی خلاصه می‌شوند، وقتی سر و ته‌شان قطع می‌شوند. مگر می‌شود به نام، امر و نهی کرد و نادیده‌اش گرفت؟ نام را اگر نیمه کنید، دلزده می‌شود، بوی ملامت می‌گیرد، آزرده می‌شود، بیزار می‌شود از جماعت آدمی‌زاد. نام را کامل بخوانید، ببنید چه بی‌قراری می‌کند، عاشقی می‌کند، دل می‌بَرد. نام را کامل بخوانید، جلادید مگر؟

+ 8