شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« آوا – 5 | Main | از فصل‌ها - 2 »

March 29, 2012 11:06 PM
آوا – 6

درباره‌ی صداها
برای نون که صدایش زندگی‌‌ست


- صدا، وجودی‌ست یکه، منحصربه‌فرد: نشانه‌ی یک شخص، هم‌چون اثر انگشت، بخشی از هویت او و نمایی از وجودش. هر کلمه را که با آوایی تلفظ می‌کند، موجودی خاص او خلق می‌شود، زاییده‌ی او.

- صدا، خود، تعبیری عاشقانه است.

- صداهایی هستند که آغوش گرم‌اند. صداهایی هستند که دست می‌گذارند روی شانه‌ات و قوت می‌دهند به وجودت.

- صداهایی هستند که شنونده را غرق می‌کنند در دنیای نت‌های رنگارنگ. صدا، سایه‌روشن رنگ‌هاست.

- صدا، عیّار است: هوش را می‌رباید.

- در کنارِ «در دریای چشمان دیگری غرق شدن» گزاره‌ی دیگری هم می‌نشیند، «گوش به صدای دیگری بسپاری و در آواهایِ گویش‌ش غرق شوی».

- و عاشقانه‌ی دیگری جان می‌گیرد: میل و لذتِ خوانده شدن با آن صدا، صدایی که خاص شده است.

- صدا می‌تواند دیدگان را به اشک بنشاند، هم‌چون عزیمتِ معشوق، تصویرِ معشوق.

- هر صدا تاریخچه‌ای‌ است از آواهای متفاوت، لهجه‌‌ها و نوسان‌های مختلف. ما تاریخچه‌ای از صداها نداریم، اما تاریخچه مردمان، سرزمین‌ها، جنگ‌ها و پیروزی‌ها را بسیار خوانده‌ایم و شنیده‌ایم. هر صدا برای خود، دوره و زمانه‌ و روزگار و عمری دارد که همراه با فرد، می‌زید و همراه با او می‌میرد. آنچه می‌گذرد و آنچه می‌میرد، تنها فرد و هویت و خاطره‌ و عاشقانه‌هایش نیست، صدا نیز می‌میرد: دلتنگ صدایِ کسی می‌شویم که دیگر نیست.

- صدا با آوا و نحوه‌ی بیانش، سویه‌ی دیگری از معنای کلمات را آشکار می‌سازد. صدا، حقیقی است و جاودانه: می‌تواند هویت و تشخص ببخشد.

- صدا نیز احترام‌برانگیز است، هم‌چون عقیده‌ای ناب: می‌توانی به احترام ابهت‌ش و وجودش بایستی و کلاه از سر برداری.

- صدا، زنده می‌کند و زندگی می‌بخشد، هم‌چون دم معجزه‌آسایِ عیسا.


+ 5




نظرها:

ارسال نظر:

Name:


Email:


Website:


Comment:



Remember info?