شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« اشارت‌های تنهایی – 6 | Main | اشارت‌های تنهایی – 8 »

February 10, 2012 04:10 PM
اشارت‌های تنهایی – 7

در دلتنگی، فُقدان است: حسی‌ست به کسی یا چیزی که «نیست». تصدیق و اثبات چیزی که عینت‌اش را در حال، نمی‌توان به کسی نشان داد: عاملی که باعث دلتنگی شده، وجود ندارد و تنها می‌توان حس را به واژه‌ آورد. اما واژه‌ها قادر به اثبات میزان دلتنگی نیستند و این فاعل را آزار می‌دهد. فاعل، هرچه تلاش کند تا حس‌ درونی‌ش را آشکار سازد باز شکست می‌خورد، زیرا بیانِ دلتنگی هم نیازمند واژه‌هایی‌ست که باز از نبود و فقدان سر درمی‌آورد. دلتنگی نه تصویر و عینیتی دارد که حس درونی را ـ برای آنکه نیست یا دور است ـ آشکار سازد و نه راهی دیالکتیکی. بیان دلتنگی با وجود متون، داستان‌ها و اشعار بسیار، باز هم عقیم مانده است. دلتنگی، غیر دیالکتیکی‌ست. دلتنگی، راهی به زبان ندارد.


+ 6