شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« زیر صفر | Main | از آرامشِ گم‌شده در شهر. 3 »

January 24, 2012 03:46 PM
پیش/ پس رفت

آن روزها که پرستو این سمت میله‌ها روزگار می‌گذراند، چند بار گفته بود لازم است چند نفری برای تایپ مقاله‌ها و آنلاین کردن کتاب جمعه کمک کنند تا پروژه تمام شود. نمی‌دانم آن موقع چند نفر استقبال و همراهی کردند، اما می‌دانم در حد حمایت این روزها نبود. حالا گفته‌اند بیایید برای دل‌خوشی پرستو، مقاله‌ها را تایپ کنیم و الخ. این همراهی اگرچه خوشایند است و شادی‌بخش، اما سویه‌ی دردناکی را آشکار می‌کند: ما شده‌ایم آدم‌های حسرت‌زده‌ی دقایق آخر. وقتی کسی در حال جدال با مرگ است، بیمار شده، دارد مهاجرت می‌کند و می‌رود، رفته پشت میله‌ها و چه و چه و چه، تازه یادمان می‌افتد چه کارهایی انجام دهیم که خوشایندش باشد. یادمان می‌افتد از چه خوشش می‌آمده. چه کنیم که رنگ و بوی فقدان را کمتر کند. کجا بشتابیم تا نوشدارویی بیابیم. اما وقتی در کنار هم هستیم، جداییم، دوریم، فراموش‌کاریم. یاد جمله سانگل در کتاب هنر مردن می‌افتم که می‌گفت: «تنها در موقع غرق شدن است که آدمیزاد به یاد گذشته‌اش می‌افتد».




نظرها:

این طوری هم نیس. من قبل از دستگیر شدن پرستو هم چندبار داوطلبانه توی کار تایپ کمک کرده بودم. بچه‌های دیگه هم بودن. اوایل توی گودر و مدتی هم توی پیج پروژه توی فیسبوک. منتها وقتی کارو منتقل کردن به صفحه اصلی ویکی کار کمی سخت شد مثلن خود من بلد نبودم با صفحه ویکی کار کنم و تقریبن بی خیال شدم ولی بعد از این اتفاق رفتم یاد گرفتم
***
بهار:
من نگفتم که کسی حمایت نکرد گفتم این حمایت و استقبال در حد این روزها نبود. ضمن اینکه شما هم بعد از این اتفاق به این فکر افتادید که بروید یاد بگیرید و دوباره شروع کنید اگر این اتفاق نمی‌افتاد چقدر زمان می‌برد تا مجددا ادامه بدهید؟


Posted by: ن on January 24, 2012 09:39 PM


از تیترش خوشم اومد :دی


Posted by: میم on January 24, 2012 10:21 PM


آدمیزادیم خب، چی کار کنیم..


Posted by: نون-جیم on February 1, 2012 05:28 AM


من فكر كردم همه ش خوشحال كردن نيست، بهار. حمايت هم هست. مثل پتيشنيه كه داريم امضا مي كنيم واسه آزاديش. براي من اين طوره.
بماند كه تبش داره ميفته و مقاله ها نصفه مي مونه. كه اونم شكايتي نيست ازش. باز خصلت آدميزاده.

[با موبايل تايپ مي كنم. نيم فاصله ندارم.]
***
بهار:
حمایت هم باشد، نون جیم عزیز. این عالی‌ست. خیلی خوبه. اما باز هم حرفم سر جایش است. حمایت در فقدان به سر آدم می‌زند.


Posted by: نون-جيم on February 1, 2012 08:05 AM


ارسال نظر:

Name:


Email:


Website:


Comment:



Remember info?