شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« خودهای پنهان | Main | پسرها گریه نمی‌کنند »

September 8, 2011 03:37 PM
مدارا

نامه‌ی شخصی، خلق اثری است که تنها یک بیننده و خواننده خاص دارد: یک دیگریِ جداشده، هایلایت شده و برجسته. نامه‌‌ای که برای چینش هر کلمه‌اش فکر می‌شود، تمنای متنی‌ست برای بودن با دیگری، خوانده شدن، همراهی: خوانشِ هستی. این‌گونه، نامه بخشی از زیستنِ فردی‌ می‌شود که به کلمات و نوشتن ایمان دارد. چند وقت است که برای کسی نامه ننوشته‌ام؟ نامه‌هایی که در ذهن چروک می‌شوند، گوشه‌شان تا می‌خورد، رنگ کهنگی می‌گیرند و کلماتی که به باد سپرده می‌شوند. نامه برای کسی که هیچ‌وقت نیست؛ استثنایی که یافت نمی‌شود. آیا این اختلال در زیستن نیست؟ ایمانم را از دست داده‌ام؟




نظرها:

ایرادت اینه دنبال استثنایی. وقتی پیدا نمیشه یعنی باید ایده‌ال‌هات رو تغییر بدی و تعدیل‌ش کنی. ایمان‌ت رو هم که از دست داده‌ای
***
بهار:
یعنی من الان نابود کامنت توام :دی


Posted by: میم on September 9, 2011 02:33 PM


خیلی برایم جالب است این افراد شخصیت شان هم تغییر می کند؟
یا نه
***
بهار:
منظورتان از شخصیت چیست دقیقن؟


Posted by: حمید on September 10, 2011 04:30 PM


خب به هر حال بین رفتارهای یه مرد و زن و سلیقه اش تفاوت هایی هست نوع گویش اوقات فراغت منظورم این ها بود
***
بهار:
گمونم شما فکر می‌کنین وقتی تغییر جنسیت میدن اخلاق و سلیقه و رفتارشون تغییر . می‌کنه در حالی که کاملا برعکسه. اون‌ها به اشتباه در جسم جنس مخالف‌ به دنیا میان و باید برگردن به جسم اصلی.


Posted by: حمید on September 13, 2011 07:54 AM


ارسال نظر:

Name:


Email:


Website:


Comment:



Remember info?