شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« دنباله‌روی | Main | اینجا بدون من »

July 30, 2011 10:45 PM
انتظار

انتظار، آدم را فرسوده مي‌كند. يك جايي بين زمين و هوا، معلق نگه‌ مي‌دارد. خواب و خوراك را مي‌گيرد. آستانه درد را کاهش مي‌دهد. دیگر مهم نیست پس از آن انتظار کُشنده، چه نتیجه‌ای به‌دست آید؛ وضعیت مثبت شود یا منفی. يك جايي اين انتظار آنقدر دردآور مي‌شود كه پير می‌شوی. رنج مي‌كشي و سختيِ رنج زماني بيشتر مي‌شود كه احساس كني تنهايی، تن‌ها.