شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« ... | Main | برزخ »

September 24, 2010 09:21 PM
وقتی موسیقی لبخند می‌زند

دلبستگی عجیبی به این آهنگ دارم. روزهایی که باید خودم را قوی نشان می‌دادم، روزهایی که بار سنگینی روی دوشم بود تنهایی، این صدا می‌کشاندم به ناممکن‌ها. نمی‌گذاشت فرو بریزم. آنقدر انرژی‌بخش بود که می‌توانستم بار دیگران هم بگیرم، لبخند بهشان بزنم، دوست‌شان داشته باشم. آنقدر لطافت داشت که در اوج ناگواری‌های زندگی، دلم می‌خواست فریاد بزنم: خوشبختم و برای همه شادی و عشق آرزو کنم.
+
معصومیتی دارد این آهنگ. مثل بی‌خیالیِ کودکی. مثل نوازشِ نسیمِ خنکِ اول صبحِ پاییزی. آرام‌ام می‌کند. آرامشی عمیق.




نظرها:

چقدر دلنشین ئه بهار
مرسی..
***
بهار:
چه خوب که دوست داریشون :)


Posted by: آذین on September 24, 2010 11:09 PM


ببخشید شما ترک نیستین احتمالا؟
***
بهار:
ای بابااااااا
کوفته :دی


Posted by: میم on September 26, 2010 08:19 PM


ارسال نظر:

Name:


Email:


Website:


Comment:



Remember info?