شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« این روزهای جام جهانی مگر می‏شود درس خواند؟ | Main | ... »

June 19, 2010 11:54 PM
سکوتِ نگاه

بارها شده بیایم اینجا کلماتی پشت هم ردیف کنم، تا حسرت فریادهای خاموش، راه گلویم را نبندد. اما نشده، منتشرشان نکردم، جایی پنهان‏شان کردم تا این روزگار که گذشت مرورشان کنم. بارها شده که بنویسم و بعد جمله‏ها را سر به نیست کنم. این سکوت زیاد اینجا و خیلی خانه‏های مجازی دیگر معنی دارد، حرف دارد. اجبار است که کلمه‏ها را زندانی کرده و نگاه‏هایی که ناپیداست. راست می‏گفت:
«اين روزها حرف‏هاي بسياري براي «گفتن و نوشتن» و بيش از آن‏ها، براي «نگفتن و در صفحه دل نهفتن» وجود دارد. گفت وگوي پررمز و راز «نگاه‏ها» غوغايي به پا كرده است. پيش از اين هيچ‏گاه شاهد چنين «غوغاي نگاه» در جامعه ايران نبوده‏ايم. چه مي‏شود كرد؟ انگار هر روز كه مي‏گذرد، فهرست «حسرت‏هاي به دل مانده» و «آرزوهاي برباد رفته» ما قد مي‏كشد، قامت اميدمان پشت يك ديوار بلند، هر روز بلندتر از ديروز، گم مي‏شود! آيا كم‏كم داريم به اين وضع عادت مي‏كنيم؟»
احمد پورنجاتي. نگاه روز روزنامه اعتمادملی. مرداد 1388