روی در دستشوییها و توالتهای دانشکدهمان پر از جملات و کلمات زشت و رکیک شده، به ندرت بتوان دستشوییای پیدا کرد که از این کلمات در امان مانده باشد. کلماتی که آدم را منزجر میکند. پیشتر در اوایل دوران ابتدایی بود که این در و دیوارنویسیها را در دستشویی میدیدم و چند باری هم در توالتهای بین راهیِ میانِ شهرها. آن موقع زیاد معنیشان را نمیدانستم و زیاد هم کنجکاوی نمیکردم. حالا تعجبآور است که در بهترین دانشگاه ایران، افرادی با این طبقه فرهنگی پیدا شوند و چنین حرکات سخیفی را انجام دهند.
پ.ن. در وبگردیهایم به وبلاگی از بچههای دانشکده رسیدهام که اینچنین راه نقادی را پیش گرفتهاند. مطالبشان را میخوانم و نمیدانم باید گریه کنم یا که بخندم.
