روی در دستشویی‏ها و توالت‏های دانشکده‏مان پر از جملات و کلمات زشت و رکیک شده، به ندرت بتوان دستشویی‏ای پیدا کرد که از این کلمات در امان مانده باشد. کلماتی که آدم را منزجر می‏کند. پیش‏تر در اوایل دوران ابتدایی بود که این در و دیوارنویسی‏ها را در دستشویی می‏دیدم و چند باری هم در توالت‏های بین راهیِ میانِ شهرها. آن موقع زیاد معنی‏شان را نمی‏دانستم و زیاد هم کنجکاوی نمی‏کردم. حالا تعجب‏آور است که در بهترین دانشگاه ایران، افرادی با این طبقه فرهنگی پیدا شوند و چنین حرکات سخیفی را انجام دهند.

پ.ن. در وبگردی‏هایم به وبلاگی از بچه‏های دانشکده رسیده‏ام که این‏چنین راه نقادی را پیش گرفته‏اند. مطالب‏شان را می‏خوانم و نمی‏دانم باید گریه کنم یا که بخندم.