1.
یکی دستبند سبزم را می‌بیند، می‌گوید: خجالت بکش! این قرتی‌بازی‌ها چیه! می‌گویم: اینو بستم که سر صحبت و گفت‌وگو با مردم باز بشه!

2.
توی تاکسی راننده با خنده می‌گوید: حالا برین به موسوی رأی بدین. فکر کردین یه بهشت برین براتون می‌سازه.

3.
توی مغازه مانتوفروشی، دختر عکس میرحسین را که می‌بیند، می‌گوید: ئه! اینی می‌خوام بهش رأی بدم این شکلیه!
زنی دیگر به فروشنده می‌گوید: اگه یه تخفیف خوب بدی، میرم به میرحسین رأی میدم!

4.
میدان آرژانتین، بچه‌های ستاد میرحسین پوستر و دستبند می‌دهند و راه می‌افتند که با مردم صحبت کنند. زنی فریاد می‌زند که: اینا همه‌شون دستشون توی یه کاسه‌س، به هر کی رأی بدی وضع ما همینه!

5.
مغازه روسری‌فروشی، فروشنده یه شال حریر نازک و کوتاه را پیشنهاد می‌دهد. ردش می‌کنم و می‌گویم حوصله سر و کله زدن با گشت ارشادی‌ها را ندارم. دختر از آن طرف مغازه فریاد می‌زند: نگران نباش، موسوی میاد همه اینا رو جمع می‌کنه!

6.
به میرحسین رأی می‌دهم. قاعدتا هر آدمی ویژگی‌های منفی و مثبت زیادی داره؛ موسوی هم! موسوی را هم اسطوره نکرده‌ام. توقع بهشت برین هم ندارم. دلم نمی‌خواهد وضع مملکت از این بدتر شود. تحریم را در جامعه‌ای مثل ایران درست نمی‌دانم. رنگ سبز را هم مترادف انقلاب مخملی نگرفته‌ام (آقای سین!). به نامزدهای دیگر هم توهین نمی‌کنم. به عقایدتان احترام می‌گذارم؛ بد نیست این انرژی را که صرف مسخره کردن می‌کنید در جایی دیگر که مفید است صرف کنید.

7.
خشایار دیهمی:
« از این سکنات خسته‌ام، از بی‌اصولی، بی‌قاعدگی و گداصفت‌شدن آدم‌های اطرافم خسته‌ام. این همان ابتذال در عرصه‌هاست. این ابتذال در فرهنگ، اقتصاد، در ادبیات؛ این ابتذال را دوست ندارم.
گاهی فکر می‌کنم حتی اگر دولتی سرکار بیاید که هیچ کمکی به من نکند و کاری برایم نکند، اما در آن دولت احساس شخصیت کنم، خوشبختم. من رأی می‌دهم، چون از ابتذال خسته‌ام...
شما هم رأی بدهید، می‌دانم شما هم خسته‌اید...»

8.
هادی خانیکی:
«برخورداري از نگاه هنري و فرهنگي براي او كه اهل عمل است، عيب نيست، حسن است. بايد اين حسن را ستود و به آن اعتنا كرد»

+ حمایت دکتر اباذری از میرحسین موسوی