میگویم هر وقت این موسیقی را میشنوم یاد تو میافتم. او اما تاسف میخورد از این یادآوریِ با اندوه؛ «اندوه آن موسیقی و نوستالژی آن وقتی که مرا تداعی کند، چه سختگذار خواهد شد برای من». من درگیر فعلی میشوم که به انفعال میرسد؛ او فاعل میشود و من چون تماشاگری به مشاهده مینشینم: من موسیقی را گوش میدهم، او تحت تاثیر قرار میگیرد.
بعضی ها توی هرچیزی دنبال درد می گردند بانو این هم یک جور اعتیاد است دیگر...!!!
***ب
بهار:
نه خب رها جان. این به نظر من ربطی به اعتیاد و دنبال درد گشتن نداره :)
Posted by: رها رسپینا on April 10, 2009 12:17 AM
موسیقی ادمی را به سفر می برد عزیز
Posted by: عزیز on April 27, 2009 09:00 PM
