تولد جدیدت را که همزمان شده با همان تولد تکراری و عادت وارت تبریک می گم.
احساس می کنم حس خوبی است که دوباره متولد شوی و خودن رو دوباره از نو بسازی ولی در عین حل بسیار ترسناک.
از خوندن نوشتت و حس و حالت بهم حس خوبی دست داد که دلیلش را نمی دانم....!
تولد درونت و تولد خودت مبارک:)
***
بهار:
مرسی رضای داروگ
و ممنون از اینکه خوشت اومده. :)

سلام. از اين متنت خوشم اومد. نميدونم دقيقا چرا . با تاثرات حسي ديداري و شنيداري (نور و صدا) به معاني تداعي شوندة ذهني ميرسيم و از اين همه يكباره هيچ معنايي در ذهن شكل نگرفته است! مثل اين است كه به آدمي شوك برقي داده اي اما زباني ندارد كه فرياد بكشد. تهي تهي است. از سوي ديگر دست و پا ميزند كه چيزي به چنگ آورد براي فرياد شدن و ذهن همچنان خالي است.
آنچه آفريده مي‌شود دستاوردي لمسي و مربوط به بساوايي است: يك موجود.

عجيب است از حواس به سمت مفاهيم و در آن ناكجاآباد قيقاج به سوي حواس و موجودي كه متن است: تجربه اي انتزاعي از دست سودن و لمس كردن.
يكباره همه چيز گويي در امواج سوررئاليسم محو و ناپيدا مي‌شود.
***
بهار:
چه خوب که خوشت اومده آقای دکتر!
آخر خود نویسنده هم موقع لمس چنین تجربه ای دچار شوک عجیبی شده بود و می خواست فریاد بزند و نمی توانست، همان تهی که می گویی :)