گاهی وقتها هم آب و هوا میکشاندت به سوی یک موسیقی سحرآمیز. با هوای دلانگیز و تعجبآور بهاری این روزها، قدمزنان زیر باران، ترانهای نجوا میکنی که ماههاست فراموشاش کردهای. ترانهای مواج، با رنگهای شاد.
رقصم گرفته بود
مثل درختکی در باد
آنجا کسی نبود
غیر از من و خیال و تنهایی
رقصم گرفته بود
پیرانهسر، دیوانهوار
تنها
تنها
تنها
رقصیدم
(اینجا، با صدای سهیل نفیسی)