کلام‌های پنهانی و مخفیانه، در کمین صداقت است. آن وقت که در صحنه‌ای نمایشی قرار می‌گیری: کسی با ایما و اشاره از دیگری می‌خواهد حرفش را متوقف کند و تو هم شاهدی؛ چیزهایی که لازم است ـ و باید ـ بدانی. صحنه‌ی مضحکی که جان و کالبد بازیگر را در هم می‌ریزد و دیگر نمی‌توانی به او اعتماد کنی.