باید اعتراف کنم تیترهایی که برای عکس نوشته هایت انتخاب می کنی، کل عکس را بیان می کند!
***
بهار
مرسی D:

فراموش کردی فرسودگی را بنویسی. فرسودگی آدم همراه این دیوارهای لجوج که هر روز دهن کجی می کنند به پرواز رویاها از بالای سرشان.
***
بهار:
هوم... درسته!
:)

دلیلی نداره واقعی نباشن، بچه ها خیلی راحت می تونن زیر آب بمونن و همینطوری هم شنا کردن رو بلدن ...
***
بهار:
خوشگلن :)

1980 سالی ست که من به دنیا آمده ام... این مرد هنوز زنده است؟ او الان کجاست؟
شروع جنگ در حیطه ی اختیار ادمی ست اما تحمل تبعاتش خارج از توان اوست.

بعد اين خاكستري كه خوب فراگير شد يه رنگي ميشه كه دقيقا نامي برايش ندارم ولي بوي زهم زخم ميده و گسترش پيدا مي كنه ولي آدمو مي بره تا همون آه به همون دم و تهي بيكراني كه فقط خستگيست فقط خستگي
***
بهار:
اوهوم. جمله‌ی بویناکی گفتین. میشه حس‌اش کرد! :)

دنیای ما خاکستریه ..مال اون سیاهه
***
بهار:
خاکستری با بوی تند که نفس آدم رو بند میاره! :)

سنت محرومین ،ستمدیدگان و ملل سرکوب شده به ما می آموزد که حالت اضطراری که در آن به سر می بریم استثنا نیست بلکه قاعده است.( والتربنیامین)
***
بهار:
مرسی. حالا که چند ماهی است بنیامین و اکو می خوانم _محض_ دیدن این جمله خیلی به شوقم آورد اگرچه حقیقتش دردناک است! :)

با تشکر از شما بخاطر مطالب متنوع وبلاگتان اگر وقت کردی سری هم به وبلاگ زیر بیانداز
***
بهار:
حتماً! :)

آخه دختر تو چقدر آني! من که هنوز اين پست را ننوشته بودم. يه لحظه اومدم سيو کنم که نپره اشتباهي پابليش سيو کردم. اما خدائيش مرسي. اينقدر تند تند سرچ مي کردم اصلاً به درستي آدرس روزنامه دقت نکردم
***
بهار:
D:
البته گاهی زیاد این وری آن میشم گاهی اونوری!

شب هیچ گاه کامل نیست
همیشه چون این را می گویم و تایید می کنم
در انتهای اندوه پنجرۀ بازی هست
پنجرۀ روشنی.

یکی دل بخشنده
یکی دست دراز شده، دستی گشوده
چشمانی منتظر
یکی زندگی
زندگی یی که انسان با دیگران قسمت کند.
پل الوار
***
بهار:
مرسی، قشنگ بود! :)