به دلیل خوشامد ما از شهر ِ خیالی ِ پتی‌آبادِ جوونی به وقت فردای ِ رادیو جوان این متن از ذهن مبارک‌مان سر ریز کرد:

یه روز کدخدای پتی‌آباد، با سر و صدای زیاد از خواب می‌پره و می‌بینه که یه عده آگاه در امور ِ (...) توی حیاط خونه‌اش جمع شدن و دارن اعتراض می‌کنن که: آقا! همه‌اش شایعه‌س! این کسایی که توی شهر ما مردن از خوردن عرق سگی نامرغوب نمردن، اصلاً می‌خوان ما رو خراب کنن، همه‌ی عرق سگی‌های ما مرغوبه و توسط دستگاه‌های هموجنیزه درست می‌شه!
بچه‌ها! می‌دونین که عرق سگی چیه؟ نه؟! یه نوع گیاهه به نام «سگ» که تو عطاری‌ها، چی؟ پیدا نمی‌شه! با جوشوندن گیاه «سگ» یه عرقی به‌دست میاد به نام «عرق سگ» که در اصطلاح عام میشه «عرق سگی». توی این «عرق»، پر از الکله و ضدعفونی کننده‌ی خیلی قوی‌ایه و برای ضدعفونی کردن زخم‌های داخلی بدن استفاده می‌شه، یعنی مصارف پزشکی داره! آره بچه‌های عزیز! «عرقیات» فقط همینه و هرکسی به هر چیز دیگه‌ای گفت «عرق» شما باور نکنین.
خلاصه، کدخدا بعد از شنیدن کل ماجرا و مشورت با یه سری از کاردان‌هاش تصمیم می‌گیرن بزنن زیرش، چون این کارها توی شهر «اون‌ها» بعیده انجام بشه، اصلاً «اون‌ها» همیشه کارهاشون درست بوده! اما وقتی می‌فهمن خبرش همه جا درز پیدا کرده و دیگه نمی‌شه درزش رو بدوزن، یه بیانیه صادر می‌کنه و می‌ده به «پیشکار»ش که اون رو واسه مردم بخونه!

توی اون نامه نوشته شده بوده:
«ملت همیشه در صحنه اصلاً از شماها توقع نداشتم، چرا شعارها رو خوب نمی‌خونین، خب برین عینک بخرین، برین سوات یاد بگیرین. به راستی شما قلب مرا رنجور ساختید. همه‌اش تقصیر این قرص‌های اکسی‌یه که همه‌تون رو متوهم کرده! چرا قانون پنجم رو اشتباه خوندید. اونجا که ننوشته: هیچ کسی حق نوشیدن عرق سگی را ندارد. اونجا نوشته: هیچ کسی حق افراط در نوشیدن عرق سگی را ندارد.»

خلاصه، اینجوری مردم پتی‌آباد از توهم چندین و چند ساله یهویی میان بیرون و اصلاً دنیا رو یه جور دیگه می‌بینن.

بچه‌های عزیز! یه وقت فکر نکنین که کدخدا به روز نیست و از خبرها غافله ها! نه، اونم این‌تِرنِت داره! اما از اونجایی که یه روز کاغذ نبوده، یه روز کاردان کدخدا در امور نوشتاری نبوده، یه روز کدخدا دل و دماغ نداشته، یه روز هم پیشکار ِ کدخدا نبوده که نامه رو بخونه ... اصلاً همش تقصیر این ملوان‌های بی‌ادب انگلیسیه که به ما تجاوز می‌کنن و حواس‌مون رو از مسائل مهم مملکتی پرت می‌کنن.
البته آگاهان اعلام کردن که ممکنه این نامه، یه روزی، یه جایی، توسط یه کسی سربه نیست بشه! یا ممکنه شماها که صبح از خواب ناز، بیدار شدین، فکر کنین همه‌ی این جمله‌ها رو توی خواب دیدین، چه بهتر! اما یادتون باشه که کدخدا آدم خوبیه، بیانیه صادر می‌کنه، گاهی حتا توی دلش، مهم صدور بیانه‌س!
بچه‌های عزیز! فراموش نکنین که تو همین زمونه‌ی ما هم، کلی نامه به جایی نمی‌رسه، مثلاً نامه‌ی معلم‌های معترض به دست مجلس نمی‌رسه! حالا چشماتون رو ببندین و اون جمله رو تکرار کنین تا خواب‌تون بره: هیچ کسی حق افراط در...