شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« سنگر بگيريد! | Main | اما آیا این هنر است؟ »

December 6, 2006 10:27 AM
فراموشي طنز و انفعال

هفته‌نامه‌ي توفیق و طنز موضوعی بود که جلال سر کلاس «ارتباطات سیاسی» بحثش را شروع کرد و کمی از انفعال بیرونم آورد.
زیرکی و تدبیر طنز به گونه‌ای است که زودتر، عامه و دولت را به کنش و واکنش وا می‌دارد و تعجب می‌کنم چرا اینقدر به آن در عرصه‌ی ارتباطات بی توجه بودم.
آنقدر این حیطه برای سیاستمداران ما از حساسیت بالایی برخوردار است که به طور پنهان سعی در نابودی آن می‌کنند (نمونه اش تعطیلی روزنامه‌های اخیر که به عرصه‌ی طنز مربوط می‌شد!) طنز مجالی است که متأسفانه به آن بی‌اعتنایی می‌شود. البته گویا اساتید ارتباطات، روزنامه‌نگارها و منتقدان هم طنز را تحویل نمی‌گیرند و به آن کم توجهی می‌کنند؛ نمونه‌ای که جلال مثال زد این بود که در جشنواره‌ي مطبوعات امسال يك نفر را در حوزه‌ي طنز تنها شایسته‌ی تقدیر دانستند.
دکتر افخمی می‌گفت روزنامه‌ها وقتی نتوانند در حوزه‌ی سیاسی فعالیت چالشی داشته باشند به طنز متمایل می‌شوند و اگر مجال طنز از آنها گرفته شود به «سرگرمی» روی می‌آورند.
از آنجایی که روزنامه‌نگاری می‌تواند در جامعه، جایگاه «ضد قدرت» داشته باشد با ورود «سرگرمی» به انفعال می‌رسد و جامعه هم از نظر سیاسی خام می‌ماند و به مسائل مهم بی‌تفاوت می‌شود.

تعطیلی روزنامه‌ها، خفقان و روی آوردن روزنامه‌نگاراني چون مرحوم «شرق» به انتشار روزنامه‌ای فرهنگی، هنری، اجتماعی و مثال‌هایی از این دست، نشانه‌های تلاش دولت برای «سیاست‌زدایی» و «طنززدایی» است. روزنامه‌نگاران هم آنقدر تغيير مكان داده‌اند كه به سرعت عرصه‌ي سياست و طنز را خالي مي‌كنند و جايگاهي كه بايد دولت و جامعه را نقد كند و به چالش بكشد به انفعال نزديك و نزديك‌تر مي‌شود.

در این مورد به آزادی زنان هم فکر کردم. اینکه زنان احتیاج به تحصیل آزاد و برابر تحصیل، مشارکت، اشتغال، اصلاح قوانین و مسائلی از این قبیل دارند یک طرف، ارتباط سیاسی هم طرف دیگر. نابرابری در صنعت ارتباطات هم باید از بین برود. چرا اکثر زن‌های روزنامه‌نگار در بخش‌های اجتماعی، فرهنگی و هنری و مسائلی از این دست مشغولند _ و البته چه بسیار هم فعال و موفق هستند _ ، و چرا فعالیت زنان در ارتباطات سیاسی، طنز و اقتصادی بسیار بسیار کم است ؟! آیا حضور زنان فعال روزنامه‌نگار در این عرصه‌ها نمی‌تواند به خواسته‌های معقول و منطقی زنان کمی شتاب بخشد و موج بیشتری ایجاد کند ؟! حضور مقتدر زنان منتقد سیاسی و اقتصادی و زنان طنزنویس را باید بسیار بسیار جدی بگیریم!




نظرها:

به نظر شما كه دانش اندوخته علوم اصيله انسانی هستيد و خواهيد شد، نظري كه پس از تأييد منتشر شود كماكان محترم، معتبر و منحصر به فرد خواهد بود؟! يا چيزی مي شود در مايه هاي نظارت استصوابي و آن حرف ها؟!
***
بهار:
دوست عزيز! حرف و نظر شما متين و محترم است، اما تأييد كردن كامنت ها از سر ايجاد قدرت و به وجود آوردن نظارت استصوابي نبوده! علاوه بر اينها من به هيچ وجه كامنتها را دست كاري و حذف و اضافه نمي كنم، و از روي علاقه هم اين قسمت از سايت را فعال نكردم. منتها گاهي دوستان نظردهي را با يك سري هجويات و حرف‌هاي زشت و داستان‌هاي ارو-تيك اشتباه مي‌گيرند و فراموش مي‌كنند اينجا محفل اين مطالب نيست، به همين علت از سر اجبار مجبور به فعال كردن اين سيستم شدم. شايد به زودي حذف‌اش كنم. :)


Posted by: جمالي فرد on December 6, 2006 02:42 PM


هميشه قرار نيست که اول شب تموم بشه تا ما بيدار بشيم. خيلي وقتا هم اول ما بايد بيدار بشيم تا شب تموم بشه


Posted by: ali on December 7, 2006 02:35 AM


ارسال نظر:

Name:


Email:


Website:


Comment:



Remember info?