هرگز ستایشگر فروتن یک تقدیر نخواهم بود
و هرگز تسلیم شدگی را تعلیم نخواهم داد
زیرا نه من ماندنی هستم نه تو
آنچه ماندنی است ...
...
خیلی زیباست..بی نهایت

چه روزگاري داشتيم من و اين كتاب در زمستان 82. اون موقع فكر ميكردم راجع به اين كتاب فقط بايد سكوت كرد....

می دانی بهار! این سطوری نادر ابراهیمی تا مرز بی کرانگی ها میهمانت می کند.دلم می خواهد بروم تا انتهای واژه واژه آن.من هم هر بار می خوانمش جهان دیگری برایم گشوده می شود....
***
بهار:
خوشحالم از این حس مشترک :)

دود دیدگان مان را آزار می دهد... .

من چرا پس از این کارا خوشم نمیاد

و تو آمدی ....
تا به حال از خودت گریسته ای ؟
من امشب میخواهم از خودم به خندم .
ای کاش تو بیایی ، برای همیشه بیایی تا خنده تلخ مرا
که از هر زهری تلخ تر است به خنده تبدیل کنی.
ای کاش تو بیایی ، برای همیشه بیایی.
من آن روز را انتظار میکشم ، حتی روزی که دیگر نباشم.

مي دوني چرا گل نيلوفربين ايراني هاي قديم مقدس بوده . چون تنها گياهيه كه به جاي اينكه از خاك در بياد از آب بيرون مي آد و تقريبا از لجن و لاي كف بركه ها و مردابها .يعني از لجن زار هم مي شه پاك و مطهر و زيبا بيرون اومد. اين رو خود نادر ابراهيمي به من گفته بود وقتي من خيلي كوچيك بودم و اون هنوز نمرده بود . حالا حدس بزن كجا توي خيابون چون ما يه وقتي تقريبا همسايه اشون بوديم .

ابراهيمي كه اين روز ها آتش مي زند رفيق جان

سلام
منم از قلم نادر ابراهيمي خيلي خوشم مياد ... حرفاش جملات يه جوريه كه آدم احساس خوشايند توصيف ناشدني بهش دست ميده ... فقط شما نيستيد كه دلتون ميخواد حرفاي قشنگ و به ضمير دل بسپاريد و به موقع ازشون استفده كنيد ولي درست سر به زنگا همون لحظه اي كه بايد جملات بيان به ذهن از ذهنتون فراري ميشند... منم مثل شما هستم ...البته يادم ميفته كه چي بايد ميگفتم منتها دو روز بعدش !
شاد و پيروز باشيد.
در پناه حق.

سلام دوست عزیز

موفق باشی نازنین