شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« هفته ای که گذشت | Main | دیگر چیزی نمی‌خواهم ... »

July 24, 2006 09:16 PM
در و رسوایی

راندن اتومبیل در خیابان علاوه بر آفرینش قدرتی سرشار، فضایی خصوصی در فضای عمومی به وجود می‌آورد و آنچه که فضای داخل اتومبیل را از محیط بیرون جدا می‌کند، بدنه و درها است. درهایی ایمن و ایمن‌تر، فضایی امن و امن‌تر به وجود می‌آورد. در که کنده شود، اتومبیل تمام ایمنی‌اش را از دست می‌دهد. برای من اتومبیل بدون در _ به خصوص در سمت راننده _ هم‌چون مردی می‌ماند که با کت و شلوارک در مکانی رسمی حاضر می‌شود. گویی اتومبیل بدون در، رسوایی می‌آفریند.




نظرها:

سلام

ماشین بی در مثل آدم بی آبرو می ماند.


Posted by: ايران امروز - علي on July 24, 2006 09:31 PM


سلام! همین دوروبرهایم بهار جان. سعی می کنم زنده باشم و زنده گی کنم. امان از این روزگار نامراد! تو چه طوری؟ مدتی است از همه بی خبرم! امیدوارم اوضاع به کام ات باشد. پیروز و مستدام باشی! باقی بقایت! یا حق!
***
بهار:
خوشحالم کردی کاتب جان! بی خبرم نگذار، دلم برایت تنگ شده.
روزگار من هم داره به خوبی می گذره. :)


Posted by: کاتب on July 25, 2006 02:26 PM


دوباره مي نويسم...


Posted by: شاهد on July 27, 2006 05:40 PM


تشبیه هوشمندانه و تازه ای بود :)) جداً که حظ بردم بهار جان. / ماشین فضای خصوصی که بدون در مثل خانه ی شیشه ای می ماند. دقت کردی در چنین صحنه هایی مردم با چه کنجکاوی( برای بار هزارم میگم کنجکاوی: کلمه ای برای حفظ آبروی فضولی) به راننده و پاهاش نگاه میکنن؟


Posted by: آزاده on July 27, 2006 06:49 PM


ارسال نظر:

Name:


Email:


Website:


Comment:



Remember info?