بهار جان میان خانه ی هنرمندان و برنامه های ارزشمندش با ویژگی درصدی از افراد که به آنجا نیز مانند جاهای دیگر از این دست وارد می شوند تفاوت نمی گذارید؟ شاید بتوان تفکیکی قائل شد.
***
بهار:
بله، من از جوی که بعضی از روشنفکرها به وجود میارن و باعث میشه آدم احساس دوری بکنه بدم میاد. وگرنه این روزها به خاطر نمایشگاه ها و برنامه های خیلی خوبش آنجا زیاد می روم و همچنان هم خواهم رفت. و البته از کافه اش و موسیقی های خوبش هم خوشم میاد.

كلمه روشنفكرها ، در اين پست و همچنين در جواب كامنت قبلي ، يادم آورد كه هدايت براي اينجور مواقع اصطلاحي به كار مي برد :
منور الفكر .

نظر يک کمی بي‏ربط ولی در موازات شماره‌ی يک: من هم بدم می‌آيد از اين موجودات، ولی بعد از نوشته‌ی شما فکر کردم که آيا آن‌ها واقعاً دوست دارند بقيه فکر کنند ايشان روشن‌فکر هستند؟ جواب يا آری است يا خير؛ در هر دو صورت نبايد ازشان بدمان بيايد! نکته‌اش اين است که ما آن‌ها را با واژه‌ها مناسب نام نمی‌بريم. مثلاً اگر به‌شان بگوييم بيمار روانی، يا هنرپيشه‌های کافه‌نشين، يا هر چيز ديگری، و به اين ديد نگاه کنيم که آن "هر چيز ديگری" چنين چيزی است که می‌نشيند و سيگار دود می‌کند و ادا و اطوار می‌ريزد و الی آخر، خوب در نظرمان خيلی هم طبيعی می‌آيد!! (سابق بر اين عادت داشتم تنها در وبلاگ فارسی‌ام چرت و پرت بنويسم، معذرت می‌خواهم.)

ولی من کافه خانه هنرمندان رو خیلی دوست می دارم!چون از اونجا خاطرات قشنگی دارم!

بابا جان کجای کاری! امروز مصاحبه می کردن با ملت یه خانومه اعتراض داشت که روسری و شال با فرهنگ عمومی جامعه ی ما نمیخونه و اینا غیر اسلامی و ....!!! شاخ در آوردم. کلاً لباس های مسخره ای هستن یه سری به فارس نیوز زدی ببینی تو فشن چه خبره؟ آخه کی لباس عشایر می پوشه میاد خیابون؟ با زرق و برق و رنگ سوسنی در کنار خاکستری و آبی و غیره و غیره؟

5 bande kootah ke kheili harf dasht alist!
shad ziid