برایم کامنت بذارین، کامنت دونی درست شده! D:

بهار جان، می‌گن نیاز است که بازار مصرف را می‌سازد.
تا ما بیائیم از معماری اندرونی ـ بیرونی شهر و سازه و فرهنگمون عبور کنیم گمونم 100 سال دیگه هنوز لازم باشه، اون‌موقع ولی نمی‌دونم چطوری می‌خواهند شهر را از اول طراحی کنن... این خانه از پای‌بست ویران است انگار!

اینها برایم مثل یک رویای جذاب می‌مانند که در یک چرت کوتاه به چشم بیایند! البته خیلی‌ها را
نفهمیدم (مثلا خواناسازی کانون‌های فعالیت... که البته واقعا در این مورد غیر از شهروند بودن و
سلیقه‌ی شخصی هیچ دانشی هم ندارم!) با این حال فکر می‌‌کنم واقعا ممکن است
روزی کسی به فکر ارتباط بصری بین مردم و فضای شهری که درش زندگی می‌کنند باشد؟ و البته منظورم
از به فکر بودن این است که واقا ممکن است یک‌روز بشود به خاطر تماشای شهر هردمبیل از پنجره‌ی تاکسی دچار سرگیجه نشوم؟
به هر حال، حتی همین‌که چنین بحث‌هائی درباره‌ی کیفیت زندگی شهروندان مطرح می‌شود، شاید جای امیدواری باشد. اما سوالم اینجاست که اصلا شهری مثل تهران بختی برای زیبا شدن دارد یا می‌آیند ابرویش را درست کنند،‌چشمش را در می‌آورند (مثلا یک‌دفعه باز پاپیچ چنارهای زیبای ولیعصر می‌شوند!)
درباره‌ی نداشتن عرصه‌ی عمومی هم چه خوب گفته‌اید. البته یک‌جورهائی همه‌چیز هم قاطی است! خانه عرصه‌ی عمومی نیروی انتظامی است و پارک عرصه‌ی عمومی ملت و خیابان عرصه‌ی عمومی وسائل نقلیه!!! (یاد برنامه‌های صبح جمعه افتادم!) اما باز هم تصور خیال‌برانگیزی‌ست اینکه شهری مثل اینجا جائی غیر از پارک برای گفتگو داشته باشد. (گرچه کماکان راستش به نظر امیدی نیست!!!)

راستی! چند تا کامنت برای پست‌های قبل نوشته بودم که ثبت نمی‌شدند و آنها را هم در همان پست‌ها ثبت کردم!
سرخوش باشید امیدوارم و پیروز