شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« برای آخرین بار | Main | جامعه‌شناسی شهری و بخارا »

May 29, 2006 11:00 PM
...

می‌خندم، بچه‌ی کجایی ؟!
بدون لحظه‌ای درنگ می‌گوید: من ایرانی‌ام!
دوست هم‌سن و سالِ کنار دستی‌اش، ابروان‌اش را بالا می‌اندازد، چشمان‌اش درشت و گرد شده: من که عارم نمی‌شه، من افغانی‌ام!
باز ضد حال زد، خانم! مگه هرات مالِ ایران نبوده ؟!
آره، یه روزی ایران خیلی بزرگ بوده، هرات هم قسمتی از ایران بوده.
رو به دوست کناری‌اش: آهان، دیدی! من بچه‌ی هرات‌ام، پس ایرانی‌ام. سرش را در دفترش پنهان می‌کند و در حال نوشتن تکرار می‌کند: من‌ام عارم نمی‌شه که بچه‌ی هرات‌ام... من‌ام عارم نمی‌شه که ایرانی‌ام.




نظرها:

aar? man ye khorde gijam


Posted by: hamoon on May 30, 2006 09:04 AM


منم زمینی ام!


Posted by: از زندگی on May 31, 2006 01:49 PM


in post ham ye jooraei farazamini! :(
:)


Posted by: moostive on May 31, 2006 09:48 PM


ارسال نظر:

Name:


Email:


Website:


Comment:



Remember info?