شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« ... | Main | عشق ِ مجازی »

March 25, 2006 10:01 PM
در مسیر اصلاحات_ 4

چیزی خوفناک‌تر از تکیه‌گاه نیست. ذلت، رایگان‌ترین هدیه‌ی هر پناهی‌ست که می‌توان جست.

بار دیگر، شهری که دوست می‌داشتم. نادر ابراهیمی




نظرها:

چقدر نوستالژی! دختر جان، چقدر با این جمله سه سال پیش اومد چقدرررر


Posted by: هما on March 26, 2006 12:17 AM


%-)


Posted by: ... on March 26, 2006 01:16 AM


salam....man aasheghe een ketabe nader ebrahimi hastam....dar zemn bebakhshid shoma kodoom bahari?:D


Posted by: عسل on March 26, 2006 02:05 AM


هلیا! اگر دیوار نباشد پیچک به کجا خواهد پیچید؟
اسکناس‌های کهنه را نوارهای چسب حمایت می‌کنند،
سربازها را، سنگرها.
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
چقدر دلم برای این شهر که دوست می‌دارم تنگ شده بود. ممنون بهار جان برای این یادآوری خوب.


Posted by: الناز on March 26, 2006 04:01 AM


داشتن يك پناه امن و پرقدرت عاطفي نه تنها موجب ذلت نيست، بلكه باعث مباهات و غرور است.


Posted by: شهاب on March 26, 2006 04:15 AM


ارسال نظر:

Name:


Email:


Website:


Comment:



Remember info?