شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« سانسور زنان | Main | رسانه، رسانه، رسانه »

February 16, 2006 06:37 PM
در انجمن حمایت از کودکان کار

دیروز با سینا و پویان، برای اجرای همان قرار قبلی ، رفتیم انجمن حمایت از کودکان کار در دروازه غار.
قبل از رسیدن به انجمن از کنار پارک هرندی رد شدیم که طبق گفته‌ی سینا و بعد هم آقای فراهانی _ مسئول انجمن _ محل تجمع معتادان و قاچاق‌چیان زیادی است. معتادینی که در حال تزریق مواد به دست و گردن‌شان و ... هستند و گاهی آنقدر حال و روزشان خراب می‌شود که حال بلند شدن و دفاع از خود هم ندارند.
انجمن تشکیل شده از دو تا خانه‌ی کنار هم در یک کوچه‌ی بن‌بست باریک، هر کدام از خانه‌ها هم چند تا اتاق دارند و هر اتاق بنا به ضرورت به عنوان کلاس درس، کلاس آموزش آرایشگری، اتاق مددکاری، اتاق پزشکی و کتابخانه انتخاب شده.
بچه‌هایی که برای تدریس و آموزش آنجا می‌آیند، بچه‌های افغانی و ایرانی هستند. خود انجمن برای بچه‌های افغانی کارنامه صادر می‌کند و می‌فرستد سفارت افغانستان برای اینکه مدارک بچه‌ها را تأیید کنند تا اگر به کشورشان برگشتند مجبور نباشند از ابتدا تحصیل‌شان را شروع کنند. بچه‌ها تمام روز مشغول کارند. عده‌ای از آنها فقط حدود یک ساعت و نیم در روز آموزش می‌بینند و دیگر هیچ، یعنی وقتی برای خواندن کتاب و درس ندارند و تمام مطالعه و یادگیری‌شان در همان یک ساعت و نیم خلاصه می‌شود، از ساعت هفت صبح تا حدود هشت و سی دقیقه. و اما شغل‌های‌شان کار در کارگاه، دست‌فروشی، نواختن موسیقی، دزدی و فروش مواد مخدر است. اکثراً پدر و مادرهایی معتاد، دزد و قاچاق‌چی دارند.
در حین صحبت با مسئولان انجمن یکی از پسرها به نام حمید داخل شد و از مراسم عزاداری محرم در زادگاه‌اش _ یکی از روستاهای بابل_ گفت. شانزده سال‌اش بود و به گفته‌ی آقای فراهانی پسری است که تمام اتفاقات دور و برش را تجربه کرده از جمله مصرف مواد، رابطه‌ی جنسی و غیره. بسیاری از پسرها در همین سن و سال‌ ازدواج می‌کنند.
این انجمن علاوه بر کمک‌های دیگر به چند پزشک نیاز دارد که حداقل یک بار در هفته برای معاینه‌ی بچه‌ها و خانواده‌های‌شان به آنجا بروند. بسیاری از آنها با سرماخوردگی ساده و بی‌توجهی به سل و بیماری‌های دیگر مبتلا می‌شوند. بچه‌ها در کارگاه‌های غیراستاندارد کار می‌کنند. مثلاً کارگاه‌های آهنگری که در زیرزمین‌ بنا شده و هوا به خوبی در آن جریان ندارد.
نکته‌ی جالب این بود که چون اغلب آنها در نقاط بالا شهر کاسبی می‌کنند بسیار به دنبال مد هستند، یعنی از جدیدترین مدل موها و خط‌ریش‌ها و غیره باخبرند و خودشان را طبق چنین مدل‌هایی آرایش هم می‌کنند.

پ.ن.آدرس انجمن حمایت از کودکان کار:
خ مولوی، باغ فردوس، بعد از کلانتری 116، کوچه احمد افتخاریان، بن بست دوم، سمت چپ، پلاک 43، انجمن حمایت از کودکان کار.
تلفن: 9_ 55576687




نظرها:

"و اما شغل‌های‌شان کار در کارگاه، دست‌فروشی، نواختن موسیقی، دزدی و فروش مواد مخدر است."
چطوري دو مورد آخر رو متوجه شدن؟


Posted by: وحيد بهزادان on February 18, 2006 08:01 PM


ما بايد چيکار کنيم اگه بخواهيم به موسسه کودکان کار به پيونديم


Posted by: sara on February 28, 2006 09:53 AM


salam,kheili khoshhal misham age betoonam komaki bokonam.


Posted by: leila on July 14, 2006 03:04 PM


سلامومن به عنوان فردی که 2 سال در انجمن خدمت کردم.از صمیم قلب از تک تک عزیزین حاضر در انجمن ، خانم بنا ساز ،خانم محمدی،خانم هاشمی، خانم فرهمندو جناب آقای فراهانی کمال تشکر و قدر دانی را می کنم و امیدوارو همیشه موفق و بهتر از دیروز باشید.
در ضمن دوستان عزیزی که تمایل به همکاری دارند ، وقتر ا از دست ندهند.چون واقعا به شما نیاز هست.


Posted by: ... on August 2, 2006 09:24 AM


ارسال نظر:

Name:


Email:


Website:


Comment:



Remember info?