«تَن»هایی که به هم پیوستند، «تنها»یی را به وجود آوردند. تو راست میگفتی که «آدمها هر چه بیشتر شدند، تنهاتر شدند.»
adaye payam yazdanjoo ro dar miari?! hahaha...
Posted by: aaaaaaaaaaaa on January 4, 2006 04:20 PM
Posted by: nazli on January 4, 2006 06:48 PM
نوشتههای اخیرت رو خیلی دوست دارم بهار.
Posted by: فاطمه on January 4, 2006 10:59 PM
دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد. من یاد این شعر افتادم.
Posted by: مهدیه on January 5, 2006 08:32 AM
هر گوشه از اتاق بهشتی ست بی نظیر....از ازدحام آدم و آزار خسته ام.....
Posted by: MSM on January 7, 2006 06:38 PM
Posted by: arash on January 8, 2006 03:39 PM
