«تَن»هایی که به هم پیوستند، «تنها»یی را به وجود آوردند. تو راست میگفتی که «آدمها هر چه بیشتر شدند، تنهاتر شدند.»
adaye payam yazdanjoo ro dar miari?! hahaha...
Posted by: aaaaaaaaaaaa on 4, 2006 04:20
Posted by: nazli on 4, 2006 06:48
نوشتههای اخیرت رو خیلی دوست دارم بهار.
Posted by: فاطمه on 4, 2006 10:59
دلا خو کن به تنهایی که از تن ها بلا خیزد. من یاد این شعر افتادم.
Posted by: مهدیه on 5, 2006 08:32
هر گوشه از اتاق بهشتی ست بی نظیر....از ازدحام آدم و آزار خسته ام.....
Posted by: MSM on 7, 2006 06:38
Posted by: arash on 8, 2006 03:39
