چقدر سلام کردن به نسیمی که غیاب استیصال را به هجو زندگی القا می کند
زیباست
و گاه پاد تو را
این یکی خیلی خیلی شخصی بود. یا شاید هم من خنگ شده ام چون تقریبا مبداهیچ کدام از تصاویر را پیدا نکردم. شرمنده! نکند دارم پیر می شوم؟
Posted by: یه مریم زمینی ولی اهل پرواز on October 10, 2005 08:15 AM
و چه قدر خواندن اين شعر زيباست..وچه قدر شعر تو زيباست عزيز دل!
Posted by: SHAGHAYEGH on October 10, 2005 08:36 AM
Posted by: فاطمه on October 10, 2005 12:19 PM
Posted by: پویان on October 11, 2005 09:53 PM
