آزاده! دختر پاک و مهربانی که از تمام نوشته هاش بوی صداقت میاد. همونی که همیشه گوش شنواست برای شنیدن درد دل های دوستاش. همونی که همیشه می خنده و سعی می کنه همه رو شاد کنه. همونی که هر وقت دلم گرفته ست و میگم التماس دعا، میگه رفتم حرم و دعات کردم. همونی که همیشه بهم اعتماد به نفس میده. همونی که هر چی از خوبی هاش بگم بازم کمه.چند وقتیه ازش خبری نیست. نگرانم. کسی ازش خبر داره؟!

+ اضافه: کاش این یادداشت رو زودتر نوشته بودم. بعد از چند وقت بی خبری، بالاخره آزاده ی عزیزم پیداش شد.