چند روزِ پيش، توی تاکسی، يه آقا جلو نشسته بود و با راننده گفت و گو می کرد ، من هم از صحبت هاش استفاده می کردم.به حرف زدنش می خورد آدمِ با مطالعه ای باشه.در همين حين يه دختر با سرعت از جلوی ماشين رد شد، راننده هم با عصبانيت سرشو بيرون برد و يه چيزايی گفت.همين مقدمه ای بود بر جسارتِ به زنها و يکه تازی در عرصه ی مردسالاری. آقا يه مثالهايی از اين ور و اون ور، عليه زنها می گفت و با راننده کلی می خنديدن.يه جمله از سعدی گفت:" مردِ بی مروت زنست و عابدِ با طمع راهزن." با خودم گفتم ديگه داره زياده روی می کنه، اين اوجِ نگاه مرد سالارانه س، اين واقعاً بی انصافيه.ولی متأسفانه بعد از خوندنِ گلستان، ديدم که صحت داره.سعدی با اون جملاتِ قصار و سخنانِ گرانبها هم چين ديدی داشته، واقعاً دردناکه.