bahar@bahar-m.com
 


پيوندها

 

بایگانی

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by Movable Type 2.63

 

  RSS 2.0 Feed RSS 1.0 Feed

 

« ناگفته ها... | Main | تلنگر »

August 26, 2004 03:41 AM
در سايه‌ی اکثريت های خاموش

ديروز، در تاکسی يک مکالمه شنيدم.


اولی گفت: جعبه‌‌‌‌ی اين ابزار خيلی قشنگِ، حيفِ ببريمش سر کار.


و دومی: حيف از پولی که به پاش داديم.


يکی نبود، بگويد: حيف از خودِ خودتان، که در فراموشيِ محض فرو رفته، که حتی در همين اعمالِ کم و کوچک هم يادی از خودتان نمی کنيد.


پ.ن. عنوانِ اين يادداشت، نامِ کتابی ست از " ژان بودريار ".




نظرها:

سلام بهار ... چرا خودمونو فرا موش کرديم ... ؟ چرا وسيله ها ؟ چرا؟


Posted by: رضا موتوری... on August 26, 2004 04:14 AM


ارسال نظر:

نام :


پست الکترونیکی


وب سایت :


نظر:



Remember info?