شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« غريو | Main | از خواسته های درونی و »

September 8, 2004 12:31 PM
بازيگری و نوازندگی

در ادامه ی مطلبِ نوسانِ ذهن.


نوازندگی و بازیگری هر دو تأویل شفاهی اند،هر دو خلاق و مبتکر.به هر دو متنی ارائه می شود برای انتقال حس و ایفای نقش، و هر چقدر مهارتِ شخص بیشتر باشد انتقال احساسات بهتر صورت می گیرد.هر دو مقام و جایگاه با ارزشی دارند ودر هر دو عرصه، هنرمندان و اساتید والایی پرورش یافته اند.


اما اگر از بازیگران و نوازندگان آماتور (که آنها هم، به نوعی، جایگاه و ارزش ویژه ی خود را دارند)بگذریم،به گمان من نوازنده جایگاه فراتری دارد.زیرا بازیگر در اجرا،با زبانی کاملاً آشنا سخن می گوید،از حرکاتِ دست و صورت بهره می گیرد(پانتومیم).نوازنده از زبان نت ها استفاده می کند،زبانِ خاصِ موسیقی،زبانی ورای گفتارهای مرسوم،زبانی پویا و به همان اندازه مبهم و غایب.بازیگر از تغییر لحن مدد می گیرد و نوازنده از فراز و فرود در نت ها.نوازنده از راه سکوت وارد می شود زیرا موسیقی نوعی سکوت است.جایگاه نوازنده در این جمله بیشتر آشکار می شود که:"آنجا که سخن از کلام باز می ماند،موسیقی آغاز می گردد."


در بیشتر فیلم ها و تئاتر ها، همراهی نوازندگی و بازیگری وجود دارد،ولی آنجا که همه از فیلم راضی هستیم و غرق در لذت بردن از فیلم، هنر بازیگر بیشتر جلوه می کند و وجود نوازنده کم رنگ می شود.در اکثر فیلم ها با ناتوانی بازیگر در احیا یا استمرار حسی زمینه ی فعالیت و حضور نوازنده فراهم می شود.نوازندگی هنری والا و چارچوب ناپذیر است.




نظرها:

سلام.موفق باشی .به من هم سر بزنيد .منتظرم


Posted by: شب های سفید on September 8, 2004 12:40 PM


AUTHOR: سهیل
EMAIL: soheil_b_gh63@yahoo.com
IP: 0.0.0.0
URL: http://www.


Posted by: سهیل on July 6, 2005 08:28 AM


ارسال نظر:

Name:


Email:


Website:


Comment:



Remember info?