شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« کسی می داند؟ | Main | گذشته ای گنگ و »

September 24, 2004 02:58 PM
تبعيد

                                                                                    به ياد عاطفه،که در کمال ناباوری،بار سفرش را بست و رفت.


با چشمانش ملتمسانه می نگرد،


نمی فهمند.


حسی راه گلویش را می بندد،


سکوتش را پذیرش می انگارند


و در لباس پر چین اسارت،


با هلهله و شادی به تهی گاه تبعیدش می کنند.


در کنار انبوه هیالوها


خودش را می فریبد


بند از بندش جدا می شود


ثابت و بی تحرک می ماند.


و باز با هلهله تبعید می شود.


باری،


تبعید، تمام داستان زندگیش را بلعیده بود.




نظرها:

من هم خيلی شوکه شدم!


Posted by: mehdi on September 26, 2004 09:46 PM


جالب بود


Posted by: ارزو نیکی on April 14, 2008 05:42 PM


ارسال نظر:

Name:


Email:


Website:


Comment:



Remember info?