تو که بر باد نمی روی ...وقتی خاکستر بر باد رفته ات هم جسارت حیات بخشیدن دارد هیچ وقت بر باد نمی روی و از یاد نمی روی

با شقايق موافقم! در ضمن عروسک های کاغذی هم با حال بود من پلاستيکی رو ترجيح می دم! و نيز معشوقه ی باستانی جدا ترجيحشون می دم!!

صبح داشتم برايت می‌نوشتم که اين پرشين‌بلاگ لعنتی مسخره‌بازی درآورد و خلاصه ، نشد که نشد . اما الان دوباره اين معشوقه‌ی باستانی را خواندم و فکری شدم .

سلام/خیلی جذاب بود / به منم سر بزن خوشحال ميشم

معشوقه‌ی باستانی یک جورهایی ایهام داره. ضمن اینکه گیسوی سپید این خاک کهن را چگونه می‌خواهند؟ سرگرم بازی با نسیم یا بافته و بر شانه افتاده و سربه‌زیر؟ ما چگونه می‌خواهیمش؟ عروسک‌های کاغذی را که بت کنند دودمان همه فنا می‌شود چه برسد به من و تو که یکی هستیم نه همه

to ham miravi mesle hameye an balabolandha ke amadand o raftand...chizi neveshtand o raftand....javabe madar ra che daham?

نميدانم چرا ياد اين بيت افتادم :‌خبر چون سيل دنيا را گرفته . که سارا رفته دارا را گرفته .. خودم را دار خواهم زد يقينا ... دلم تصميم کبری را گرفته .... يا حق !

بهار جان عيدت مبارک عزيزم . خوب بخندی !

پرواز كن پرنده كوچكم پرواز كن.
به مــــاوراي خيال پر بكش
.
اي لطيف ترين ابر؛ اي سپيد ترين كبوتر.
بر فراز نسيم عشق بهشتي؛ از ستاره ها و سياره ها بگذر.
از حزن و اندوه بگريز و بار ديگر پربكش.

پرواز كن اي عزيزترين پرواز كن.
سفر بي پايانت آغاز شده.
شادي شيرينت را برگير .
از اين كرانه بگذر؛به ساحل ديگر.
آنجا كه آرامش جاودان است.
اما هميشه مرا به ياد داشته باش .
تا آن روز؛ تا روز ديدارمان.

پرواز كن و ترس به دل راه مده.
حتي دمي را از دست مده.
قلبت پاك است و روحت آزاد.
راهت را ادامه بده و بر اوج كيهان صعود كن؛ ماوراي چنگال زمان..

پرواز كن پرنده كوچك پرواز كن.
به جائي پربكش كه تنها فرشتگان مي سرايند.
از اينجا پر بكش.
برو و روشنائي را بجوي....//سلام عزيز..خوبي؟عيدت مبارك/./ايام به كامت...يا حق

عيد تو هم مبارک دوست عزيز :)