آره .. ولی من زر زدن رو ترجيح ميدم به خفه شدن!

بهار جان تا به حال کسی فرصت حرف زدن به مستمعين نداده و بعد از اين هم نمی دهد جز...فراموش کرده اند،فراموش کرده ايم.اميدوارم منظورم رو رسونده باشم.

از يه جهت درسته ولی وقتی فقط بشنوند و اعتنا نکنند ارزشی نداره. ما قبل از اين هم رنگ دموکراسی را نديديم ولی بعد از اين رنگ چيز های بيشتری را نخواهيم ديد

مسئله حمايت و اين چيزها به کنار . ولی اين بنده خدا صبر عجيبی دارد . وای از اين مردم که نه تحمل دارند و نه چيز ديگری . فقط فرياد بزنند که اين بود شعارهايت ...؟! اه ، دلم می‌گيرد . روزگار غريبی است وقتی اينجا هم نمی‌شود حرف زد !

راستی ، من هم موقع کنفرانس‌هايم به بچه‌ها تذکر ميدم ( همون بحث کنفرانس و ... ) ولی باور کن اين يک مورد عجيب را نمی‌تونستم چيزی بگم : « آقای نه چندان محترم ... دستت را از دماغت بيرون بياور ... » !!

حکايت غم‌انگيزيه به پايان رسيدن عمر اصلاحات. هر چی نداشت برای من يکی اين ارمغان رو داشت که فهميدم می‌تونم توی جامعه سرم رو بلند کنم و بگم که من هم هستم! حرف دلت را گرفتم بهار! و دلم برای هشت سال گذشته که من و جامعه را به هم شناساند و لال نبودن را و سربلند راه رفتن را به من آموخت تنگ خواهد شد. دلم برای روزی که به او رای داديم تنگ می‌شود و برای حرف‌های قشنگش که هر چه نداشت نيروی اعتماد به نفس را در ما تقويت می‌کرد. جايی خواندم : اين‌ها که کلمات رکيک می‌گفتند هشت سال پيش کجا بودند؟ آيا اصلا به سن رای دادن رسيده بودند؟ خدا روزهای بعد از او را به خير کند

تقديم به آقای خاتمی: « دلم کسی رو نمی خواد ... فقط به خاطر تو! غرور من رفته به باد ... فقط به خاطر تو ...»

شرمنده‌م بهار جان! مطلب آخرم کاملا دخترونه‌ست. نگاهکی بهش بنداز.