هر وقت با مادرش صحبت می کند و جریان به جایی می رسد که مادر می گوید:"تو سِنَت کم است،نمی فهمی." بی اختیار می گوید:در سر عقل باید! این قضیه بارها و بارها تکرار شده.دیگر وقتی مادر در حرفهایش به "تو سِنَت..." می رسد،فوری مکث می کند و سکوت.

وقتی مادر با مادرش صحبت کرد و مادرش گفت:"تو بچه ای،نمی فهمی." بی اختیار گفت:در سر عقل باید! و مادرش با شور خاصی گفت:در سر عقل باید؟! آن وقتی که ما شعرهای پروین اعتصامی را استاد می کردیم،تو کجا بودی؟ و مادر فوری مکث کرد و سکوت.