شعلای جهنم پایش به شهرمان رسیده . چندش آور بود بهار/ شاید اگر هم زنده می ماند میشد مثل نوزاد 35 روزه ای که شکنجه پدرش او را روانه بهشت کرد

ديوونه‌ام کردی بهار . ديوونه شدم . وای خدايا ... مرده‌شور اين دنيای دون رو ببرند .

فقط می تونم بگم،شرم آوره،تاسف برای بشريت.

مدتها بود موهای تنم بيحرکت مانده بودند .. نميدانم چرا احساس کردم آدم بزرگی است که .. احساس بدی بود خيلی بد .. لخت شدن توی جوب بی هويتی .. نگاه شرمگين از روی عابران ... تا کی می خوايم خودمونو گول بزنيم .. نمی دونم.