سلام.موفق باشی. خوشحال می شم که به وبلاگ من هم سر بزنيد .منتظرم

سلام...مهمون يا دوست جديد نميخواين؟کاس ما هم از اين سايه ها داشتيم...راستی اگه آهنگی هم گذاشتی اجرا نشد...به کلبه من هم سر بزن...گودلاک

آره ، همين سايه‌های لعنتی که قدم به قدم با آدم می‌آيند ... توی خواب هم دست از سر آدم بر نمی‌دارند . باور می‌کنی بهار که اينها کابوس هم می‌شوند و توی خوابم هم می‌آيند ...؟! انگار ديدنشان برايمان عادی شده . اگر يک روز يکی از اين سايه‌ها توی خيابان نيايد سراغم و زرزری نکند ، تعجب می‌کنم !! سايه فراوان است و امنيت ؟! خيال خامی است .

چشمم درد گرفت چیکار کردی با این قالب؟

تعجبی نداره بهار!‌فقط يک دختر يک زن می‌فهمه تو چی گفتی یک نگاهی به کامنت این امید بنداز! چه بسا اين مردهای به ظاهر روشن‌فکر که در باب فمنيسم و غيره(چقدر تهوع‌آور) داد سخن ميدن زمانی که با منشی دفتر يا چه می‌دونم هر دختری تنها می‌شن تبديل به همون سايه‌ی شوم و هراسناک لعنتی بشن. بارها و بارها زمان عبور از زيرگذرها از حضور ناگهانی چنين سايه‌ای ترسيدم و لرزيدم. کسی به فکر ما نيست اين خود مائيم که بايد دفاع از خودمون رو ياد بگيريم. کسی به فکر ما هست؟ اگر هست چرا به فکر چراغ و نور زيرگذرها نيستند؟ و خيابون‌های فرعی. نگرانی‌های پدر و مادرم رو از وقتی ترس از اين سايه‌ها به جانم افتاد خوب فهميدم

سلام وبلاگ خوب و جالبی داری به ما هم سر بزن

راست می گی آزاده جان! از اين حرف اميد (؟) خوشم نيومد کاش داشتن از اين سايه ها تا می فهميدن ما چه می گویيم!