_ ماه اسفند که می آید، فکر می کنم هیچ کدام از کارهای مورد علاقه ام پیش نرفته و هنوز اول خط ام. روزها به سرعت می گذرند و همچنان با اضطراب میدوم که در سال جدید عذاب وجدان نگیرم و نامه ی اعمال ام بیهوده پر نشده باشد.اسفند و هوای دلپذیرش با خانه تکانی ها، ماهی ها، شمع ها، گلهای بنفش رنگ و اشتیاق کودکان برای خرید لباس و کفش نو همگی برایم لذتبخش اند. کارتها و هدیه های سال نو را خیلی دوست دارم و کلی از وقت ام را برایش صرف می کنم و اصلاً نگران از دست دادن زمان نمی شوم.

_ دو هفته ی پیش که خانه تکانی برای عید شروع شد، مادرم هشدار داد که خودت و اتاق ات را خانه تکانی کن وگرنه بد می بینی! نه حس خودتکانی دارم و نه نای اتاق تکانی. حالا یک هفته ای است که از طرف مادر و خواهرم به عمو جغد شاخ دار ملقب شدم، حالا چه شباهتی با این عمو جغد دارم الله اعلم ( کوچه ی علی چپ) گلهای کاکتوس ام را سر و سامان داده ام. گلدانهایش را عوض کرده ام. هر چه خاک و مواد معدنی لازم بود برایشان خریدم. نوش جان شان!

_ چند وقتی است به شدت هوس روستا و خانه های زیبایش و مردم با صفایش را کرده ام. مثل روستاهای شمال که هیچ وقت از دیدن مناظرش سیر نمی شوم. صبحهای زود و صبحانه های محلی اش، شستن دست و صورت در آن چشمه ها و هوای سردش که در تمام سلولها رسوخ می کند. روزها و نشاط مردمانش، با آن دستهای مهربانشان، با آن لباسهای پر چین دختران و زنان اش، با آن صفا و پاکی شان. شبها و صدای جیرجیرکها و پارس سگها.همه و همه مرا سر ذوق می آورند.

_ بوی بهار می آید. کاش آن بهار هم برمی گشت!