می توان خود را به کسب لذتی از محصولات همسازه یی فرهنگ توده یی متقاعد کرد، به شرط این که وقتی از غوطه خوردن در آن فرهنگ دست می کشی کسی باشد که در هر شرایط، انگار که هیچ اتفاقی نیافتاده، قدری سخن پاک کننده در اختیارت بگذارد.رولان بارت

مسیح از مجلس اخراج شده و آنگونه که می گویند «هو» اش کرده اند. هر کسی به نحوی حمایت اش می کند، قوت قلب و دلداری اش می دهد؛ یکی از خاطرات با او بودن می گوید، یکی برای حمایت اش مطلب می نویسد، یکی پیشنهاد می کند وبلاگ راه بیندازد، یکی برایش نامه می نویسد و می گوید حواست جمع باشد.

اسطوره سازی، نماد مطبوعات در این دنیای مجازی هم به چشم می خورد. مسیح را تاریخی می کنند بدون آگاهی تاریخی؛ تاریخی که برای خواننده هیچ تأملی نمی گذارد. اینگونه، خواننده نه به گستردگی تاریخ که تنها به برشی از آن می نگرد. همه همان توهمات رومانتیک را راه می اندازند.این همان شگرد پنهانی است که مسیح را از حادثه فراتر نمی برد و اصل ماجرا _ روشن کردن خطاهای مسیح، توسط نمایندگانی که اخراج اش کرده اند _ همچنان دست نخورده باقی می ماند. این حمایتها مسیح را در موقعیتی غیر مستحکم قرار می دهد، مسیح به نوعی قدسی می شود و سپس در موقعیتی رها می شود.