شعر


مجموعه شعر، انتشارات بوتیمار، 1391



بایگانی


جست‌وجو

حقوق

Image: Intuitivmedia
Powered by: Movable Type 3.2




« سوختم | Main | »

July 5, 2005 02:31 PM
رسوخ ِ بی اعتمادی

واقعاً باید از خبرگزاری ها و روزنامه ها گاهی ترسید. سرکوبی ای که آنها انجام می دهند، در حد کارهای سازمان سیا می ماند. گاهی نفس ادامه ی زندگی را به معنای واقعی تخریب می کنند و هزینه های روحی بسیاری را بر افراد تحمیل می کنند و باز هم تراژدی تهی از اندیشه را یادآور می شوند.
قضیه برمی گردد به ماجرای گروگانگیری سفارت آمریکا که به سادگی خبرش در رسانه ها و مطبوعات همچون بمبی منفجر شد و سپس بر پایه ی گزارش های یک خبرگزاری، دیگر روزنامه های وزین هم خبر تحریف شده را به خورد ملت دادند. سعید حجاریان فرد مذکور را شناسایی کرده و گفته بود:" این فرد «تقی محمدی» است كه بعدها به یكی از مخالفان تبدیل شد و در زندان خودكشی كرد." محمدی به اتهام بمب‌‏گذاری در تهران كه به شهادت رئیس‌‏جمهور و نخست‌‏وزیر ایران انجامید، دستگیر شده بود. اصل خبر را اینجا بخوانید.
امروز در روزنامه ی شرق، اصلاحیه ای از طرف حجاریان چاپ شده:
"سعيد حجاريان اعلام كرد خبرگزارى آسوشيتدپرس در انعكاس خبر مصاحبه با وى درباره موارد مطرح شده در رسانه هاى غربى عليه احمدى نژاد، برخى مطالب را اشتباه منعكس كرده است.وى اظهار داشت: «من عنوان نكرده ام كه مرحوم تقى محمدى مخالف نظام جمهورى اسلامى ايران بوده است.» حجاريان با بيان توضيحاتى درباره خبرى كه خبرگزارى AP از او نقل كرده بود، گفت: «در اين خبر عنوان شده بود كه من گفته ام تقى محمدى مخالف جمهورى اسلامى بوده؛ در صورتى كه من چنين مطلبى نگفته ام. ايشان كاردار ما در افغانستان بودند كه در مقطعى به ايران دعوت شدند.» وى همچنين توضيح داد: «خبرگزارى مذكور از قول من نقل كرده اند كه آقاى محمدى در زندان خودكشى كرده است؛ در حالى كه من گفته ام ايشان به طرز مشكوكى فوت كرده اند.» "
بنابراین ایشان به اتهام بمب گذاری، به تهران خواسته نشده اند و تعجب ام بیشتر از روزنامه هایی است که به محض دیدن خبری، بدون اینکه از صحت آن مطمئن باشند خبر را کپی پیست می کنند، این کار روزنامه ها به مثابه ی خاموشی اندیشه کردن است که بن اخلاق را به چالش می کشد و سست می کند. با این رویکردهای شرمگنانه و خوارکننده آنها حتی قلمرو جدیدی برای تاریخ می سازند.




نظرها:

بهار جان ، درباره‌ی یادداشت قبلی‌ات ، اول اینکه این بار زیاد ناراحت نباش . از این بحث‌ها توی این کار زیاد پیش می‌آد ، دوم اینکه سرعت تو کار روزنامه به همین خاطر هستش . اگه ننویسی ، یکی دیگه می‌نویسه! امروز آدم می‌نویسه ، فردا صبح می‌ره زیر چاپ . اگه آدم عجله نکنه ، ممکنه اون تریبون رو از دست بده . از این به بعد ، سوژه‌ای رو که قراره روش کار کنی ، سریع بنویس . البته حس‌ات رو خوب می‌دونم . راستی ، کدوم سوژه بوذ حالا؟! من می‌دونم؟


Posted by: فاطمه on July 6, 2005 07:00 AM


ارسال نظر:

Name:


Email:


Website:


Comment:



Remember info?